blank

Een momentopname in juni en nu. Er kan veel gebeuren in korte tijd. Laat staan in een heel jaar.

Dit jaar stond meer in het teken van gedragspatronen veranderen dan beweegpatronen. Niet alleen door pijn in mijn schouder, maar ook door het opruimen van emotionele bagage.

Mijn trainingen verdwenen van april tot november steeds meer naar de achtergrond. Een periode waarin ik mezelf meermaals tegen ben gekomen op mentaal vlak en hierdoor ook heel anders ben gaan denken.

Deze maand voelde het voor mij als het juiste moment om deze veranderingen in mijn hoofd door te gaan voeren naar mijn lichaam.

En dan is het toch heel fijn om te zien dat mijn beweegpatronen ook zijn verbeterd! Ik sta steviger op de grond, mijn rug is sterker en overcompensatie van wat nog niet lukt, is minimaal geworden. En het belangrijkste.. ik heb rust gevonden. Rust en daardoor ook het geduld om te vertragen en te voelen wat ik nodig wat heb. Mijn lichaam nodig heeft.

Er zijn nog veel meer details te zien voor getrainde ogen. Ook van punten die nog steeds beter kunnen.
Maar wat ben ik blij met alle stappen die ik dit jaar heb gemaakt. Ik ben trots op mezelf en dankbaar voor alle hulp die ik hierbij heb gehad. 💕

De rest van deze week ga ik even offline om te mijmeren en te voelen wat dit jaar allemaal heeft gebracht. En ik ga lekker trainen! 🔥🦾